SPOŁECZNE NIEBEZPIECZEŃSTWO CZYNU JAKO DYREKTYWA SĄDOWEGO WYMIARU KARY (NA TLE TEORII I PRAKTYKI SĄDOWEJ) [AUTOGRAF]

Format 16,5×23,5 cm, stron 143, okładka miękka.

Stan bardzo dobry (nieznaczne otarcia i przybrudzenia okładki).

Autograf z dedykacją autorki na stronie przedtytułowej.

Spis treści:

Pojęcie społecznego niebezpieczeństwa czynu w prawie karnym:

• Ekspozycja problemów.
• Wieloznaczność terminu „niebezpieczeństwo”.
• Społeczne niebezpieczeństwo ustawowego typu przestępstwa a przestępstwa jako konkretnego zdarzenia.
• Społeczne niebezpieczeństwo czynu jako ocena ustawowego typu przestępstwa a czynu konkretnego. Przesłanki oceny i jej treść.

O społecznym wartościowaniu przestępstwa na gruncie sądowego wymiaru kary z punktu widzenia jego dyrektyw:

• Rola postaw oceniających sędziego oraz jego osobowości w orzekaniu.
• Zagadnienie swobody sędziowskiej w orzekaniu a ideologia stosowania prawa. Granice swobody sędziowskiej w ujęciu kodeksu karnego z 1969 r.
• Pojęcie dyrektyw sądowego wymiaru kary i ich klasyfikacja. Problematyka art. 50 k.k.

Współmierność kary do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu a dyrektywy prewencyjne:

• Czynniki strukturalne społecznego niebezpieczeństwa czynu jako dyrektywy sądowego wymiaru kary.
• Ilościowe aspekty społecznego niebezpieczeństwa czynu jako dyrektywy sądowego wymiaru kary.
• Relacje treściowe ogólnych dyrektyw sądowego wymiaru kary.
• Rola dyrektywy w wyznaczaniu wymiaru kary. Spór o dyrektywę wiodącą.

Dyrektywa współmierności kary do społecznego niebezpieczeństwa czynu na tle praktyki sądowej:

• Problematyka i metoda badań.
• Dyrektywa współmierności kary do społecznego niebezpieczeństwa czynu i jej przesłanki w świetle badań aktowych.
• Uwagi ogólne o technice i przedmiocie wywiadu.
• Dyrektywa współmierności kary do społecznego niebezpieczeństwa czynu w świetle wywiadów.