PISARZE CHRZEŚCIJAŃSKIEJ ROZPACZY. MAURIAC, GRAHAM GREENE, BERNANOS

Format 14/21,5 cm, stron 79, miękka okładka, stan bardzo dobry.

"Lata między obu wojnami i później (mniej więcej od 1920 do 1955) były okresem rozkwitu tzw. powieści katolickiej, która w osobach głównych swoich przedstawicieli wybiła się zarówno tematyką jak i talentami na czoło twórczości powieściowej w wielu krajach Europy.
Nie jest to literatura pogodna. Najwięksi — Bernanos, Mauriac, Graham Greene — rzadko przedstawiają szczęście płynące z wiary. Sięgają raczej niepokojącymi pytaniami do samego sedna rzeczy, a zazwyczaj zadają te pytania na granicy trwogi lub rozpaczy. Żyjemy w czasie katastroficznym i trudno, by widnokręgi ludzkości przedstawiały się wielkim duchom jasno i pewnie. Właśnie oni nie próbują odwracać oczu od ciągnących klęsk; przeglądają, w godzinie niebezpieczeństwa, dno chrześcijańskich sumień; poddają próbie rzetelność nawet najbardziej uświęconych prawd. Są to Kolumbowie i konkwistadorzy chrześcijaństwa, dusze nieustraszone i awanturnicze. Tacy często błąkają się lub giną. Ale oni także odkrywają nowe światy.
Oni to, w dużej mierze, rozbudzili współczesną myśl katolicką, wciągnęli szerokie rzesze czytelników w krąg zagadnień, które dotychczas stanowiły domenę teologów. Oni też w swój sposób przyczynili się, do tego, co obecnie dzieje się w Kościele, a więc zarówno do ostatniego Watykańskiego Soboru, jak i tych przemian, które po nim nastąpiły.
Omówienie ich twórczości należy zatem nie tylko do literatury. Należy do naszego obecnego życia." (z wprowadzenia)