Maria Ewa Łunkiewicz – Rogoyska (1895-1967). W setną rocznicę urodzin

Format 19,5×27,5 cm, str. 88, czarno-białe i kolorowe ilustracje w tekście, okładka miękka.

Stan bardzo dobry.

Publikacja towarzysząca wystawie, która odbyła się w Muzeum Sztuki w Łodzi w dniach 13 grudnia 1995 roku-24 marca 1996 roku. Załączony list od Janiny Ładnowskiej do Marii Kossakowskiej.

Maria Ewa Łunkiewicz-Rogoyska „Mewa” (1895-1967) – malarka związana z awangardą międzywojenną i powojenną. Kształciła się w Paryżu, gdzie pozostawała pod wpływem środowiska nowoczesnej sztuki, co ukształtowało jej zainteresowanie puryzmem i abstrakcją. Tworzyła kompozycje o uporządkowanej formie i wyraźnej konstrukcji, z czasem przechodząc w stronę abstrakcji organicznej. Duża część jej dorobku zaginęła w czasie II wojny światowej. Po 1945 roku dokumentowała w rysunkach zniszczoną Warszawę, łącząc pracę artystyczną z działalnością w Wojskowym Instytucie Geograficznym.