KONCEPCJA CZASU WCZESNEGO HEIDEGGERA

Okładka twarda, 270 stron, format 15×21 cm., stan dobry.

Spis treści:

Wstęp
Rozdział I. HORYZONT TRANSCENDENCJI
1.Jedność horyzontu transcendencji
1.1 Horyzont transcendencji jako horyzont
intencjonalności
2.Elementy i struktura horyzontu transcendencji
2.1.Czysta synteza czystej wyobraźni
2.1.1.Schematyzm horyzontalny
2.1.2.Prymat przyszłości
3.Jedność jestestwa
Rozdział II. STRUKTURA WSPÓLNOTY PUBLICZNEJ
1.Pojęcie otwartości
1.1.Krótkie przybliżenie pojęć: otwartość i odkrytość
z perspektywy nowożytnej
1.2.Współbycie jako wspólne rozumienie
2.Powszednie współbycie
2.1.Dwie sfery życia i trzy typy wspólnot u Arystotelesa
2.2.Metafory „widzenia" oraz „słyszenia"
2.2.1.Kwestia dostępności innego
2.2.2.Monologiczność
3.Podstawowa aktywność jestestwa w świecie powszedniości
3.1.Schemat wykładu przeglądu zatroskania
3.2.Zatroskana troskliwość, czyli intersubiektywność zapośredniczona w uprzedmiotowionych sensach działania
Rozdział III. CZASOWOŚĆ POWSZEDNIOŚCI
1.Modyfikacje schematów horyzontalnych ekstatycznej
jedności czasowości fundujące naturalne rozumienie czasu
1.1.Schemat ekstazy przeszłości
1.2.Schemat ekstazy przyszłości
1.3.Schemat ekstazy współczesności
2.Czasowość przeglądowego zatroskania a uprzestrzennianie
3.Zachowuj ąco-wyczekujqce uwspółcześnianie jako podstawowa modyfikacja uczasawiania się czasowości w świecie powszedniości   
3.1.Czas objęty zatroskaniem czyli czas światowy
3.1.1.Datowalność
3.1.2.Rachuba czasu
3.1.3.Czas do
3.1.4.Kwestia obrazowania jedności czasowości w modus zachowująco-wyczekującego uwspółcześniania
4.Potoczne (wulgarne) rozumienie czasu
5.Dwie z trzech form nudy czyli intrygujące przypadki uczasawiania się czasowości
5.1.Pierwsza forma nudy
5.2.Druga forma nudy
Rozdział IV. CZASOWOŚĆ WŁAŚCIWA
1.Trzecia forma nudy oraz trwoga jako położenia podstawowe
2.Źródłowa, właściwie uczasawiająca się czasowość
2.1.Zdecydowane wybieganie
3.Ponowne pojawienie się kwestii celu działania
3.1.Trzy stopnie zasięgu rozumu praktycznego u Kanta
3.2.Problem pojęcia celu samego w sobie w koncepcji
Heideggera
3.2.1.Zagadnienie związku sfery praxis i poiesis . ,
4.Podstawa możliwego źródłowego współbycia
4.1.Kwestia relacji jednostki do wspólnoty
Zakończenie
Bibliografia