GARNCARSTWO WIEJSKIE ZACHODNICH TERENÓW BIAŁORUSI

Format 17,5×25,5 cm, stron 283+dwie rozkładane czarno-białe mapy, czarno-białe ilustracje i fotografie w tekście, okładka miękka.

Stan dobry (małe zaplamienia i otarcia grzbietu, delikatne przybrudzenia okładki).

W treści m.in.:

• Wstęp. Temat, teren, źródła. Ogólna charakterystyka garncarstwa wiejskiego z terenu badań. Opis ośrodków zbadanych.
• Obróbka surowca: Glina. Domieszki. Narzędzia. Rola surowca ceramicznego w badaniach archeologicznych.
• Podstawki: ławka, deska, krążek drewniany, odwrócone naczynie gliniane, funkcja podstawek.
• Koła: jednotarczowe bezsponowe z walcem dolnym i jego funkcja, jednotarczowe czterosponowe z krzyżakiem i jego funkcja, dwutarczowe sponowe, jednotarczowe z osią ruchomą. Definicja. Klasyfikacja. Początki rozwoju. Konstrukcje kół starożytnego Egiptu i Grecji. Najstarsze koła na Słowiańszczyźnie.
• Drobne narzędzia.
• Technika: Podział technik budowy. Nauka techniki. Wydajność. Wygniatanie z jednego kawałka bez koła i na kole. Wygniatanie ciężarków do sieci rybackich. Lepienie na formie. Technika nakładania. Obtaczanie. Toczenie. Ilość technik w jednej pracowni. Glina a techniki. Formowanie naczyń. Gładzenie. Grubość ścianek. Przymocowywanie naczyń do koła.
• Typy naczyń: Garnki. Naczynia miskowate. Dzbany. Naczynia flaszkowate. Misy podłużne. Naczynia z uszkami. Czynniki wpływające na formę naczynia.
• Obróbka naczyń: suszenie i wypalanie. Ozdabianie. Hartowanie. Odymianie.
• Varia: Terminologia. Folklor. Stanowisko społeczne garncarza.
• Sprzedaż.
• Uwagi ogólne.