DO EUROPY TAK, ALE Z NASZYMI UMARŁYMI

Format 13×20,5 cm, stron 268, miękka okładka.

Stan bardzo dobry.

Nota wydawnicza: W kulturze romantycznej, szczególnie mi bliskiej, warstwy pokoleń oznaczają idee łączności żywych z umarłymi. Mickiewicz byt przekonany, że ta idea jest podstawowym sposobem istnienia naszej kultury. (…) Tu nie chodzi o mesjanizm, nie chodzi o to, żeby sobie przypisywać zasługę z powodu cierpień, żeby się pysznić ilością ofiar. „Nie chcemy romantyzmu pod żadną postacią" – styszy się nieraz, ale jednocześnie przyznaje, że jednak, choćby tylko niekiedy, chwyta za serce mowa naszych poetów i nie możemy bez niej żyć. Od czasu do czasu wszyscy poświęcamy uwagę ofiarom niewinnym, choćby w czasie Zaduszek; już ta jedna chwila oddana pamięci zmarłych, zamordowanych, unicestwionych pokoleń jest w moim przekonaniu chwilą romantyczną. Do Europy – tak, ale tylko razem z naszymi umarłymi.

Spis treści – tytuły głownych rozdziałów:

• Misterium nieprzerwane.
• Forma i śmierć.
• Zmierzch paradygmatu.
• Logo "Polonia" – rozmowa z Małgorzatą Baranowską
• Mickiewicz – nowożytny myśliciel religijny
• Legion żydowski Mickiewicza
• Starozakonni Polacy Niemcewicza
• Spór o antysemityzm. Sprzeczności, wątpliwości i pytania.
• Sprawa o Pigonia
• Kroński – Miłosz. Epizod z dziejów myśli i poezji
• To, co trwa
• Rozmowa na koniec wieku. O duszy